On dokuzuncu yüzyılın sonlarında, rayların üzerinde sallanan ahşap bir vagonun loşluğunda başlar her şey. George Albert Smith, erken dönemin bu sessiz komedi ve romantizm denemesinde, tren tünelin karanlığına gömüldüğü anda yaşanan o kısa ve gizli anı yakalar. Dışarıdaki manzaranın gri akışından kaçıp vagonun mahremiyetine sığınan iki yolcu, dış dünyanın gürültüsünü kısa bir öpücükle bastırır. Sinema henüz çocukluk çağını yaşarken, bu iki dakikalık tünel yolculuğu perdenin arkasındaki kurgu dilinin de ilk fısıltılarını taşır.