Lensin öteki tarafındaki varlığa sinirlenen bir adam, merceğe doğru kararlı adımlarla yaklaşır. James Williamson’ın bu erken dönem sinema deneyinde, gözetlenme hissi yerini absürt bir tehdide bırakır. Karakterin yüzü çerçeveyi tamamen ele geçirdiğinde, devasa bir ağız açılır ve hem kamerayı hem de çekim yapanı yutar. Sessiz sinemanın bu tuhaf komedi örneği, sinema tarihinin en erken kabuslarından birini perdeye taşır.