Sokak lambalarinin soluk isiginda gecmisin hesaplari yapilirken, kacak icki dolu tenekelerin ardinda baslayan bir hayat simdi deri koltuklarda tukuluyor. Martin Scorsese, henuz buyukbutceye gecmedigi o ilk adimlarinda, suctan beslenen bir adamin hatirladiklari ile gercekler arasindaki mesafeyi keskin bir mizahla araliyor. Murray, gecmisine bakarken herseyin yolunda gittigine inanmak istiyor. Yanindaki dostu Joe ise sessizce herseyi iceriden kemiriyor; hem is ortakliginda hem de evinin icinde. Kamera, bu iki adamin arasindaki carpik baglari gosterirken siyah-beyaz tonlarin arasinda sıkışmış bir donemin ruhunu bugune tasiyor. Suctan ve yukselme hirsindan geriye kalanlar, bu kara komedi tonundaki erken donem denemesinde, insanin kendine yalan soyleme becerisi uzerinden sekilleniyor.