Sesin çatladığı, aynadaki yansımanın yabancılaştığı ve kontrolün elde tutulamadığı o tuhaf eşik, animasyon formunun elinde tedirgin edici bir ritim kazanıyor. Alexander Gellner, ergenliğe adım atan bir çocuğun zihnindeki karmaşayı ve bedensel paniği saniyeler içine sığdırıyor. Aniden bastıran terlemeler, garip sakarlıklar ve durdurulamayan değişim hissi, yapımın kendine has görsel diliyle beyaz perdeye yansıyor. İzleyiciyi o tedirgin saniyelerin tam ortasına bırakan yapım, büyüme sancısının ham ve filtresiz halini gözler önüne sermeden doğrudan hissettiriyor. Bu kısa butik anlatı, çocuklukla veda anının en gerilimli ve en tanıdık dehlizlerinde kısa bir tur vadederken, her erkeğin hafızasında iz bırakan o kaotik dönemi tazeliyor.