Karanlık bir stüdyoda yankılanan adımlar ve havada asılı kalan silüetler. Norman McLaren'ın bu kısa film çalışması, klasik balenin sınırlarını optik illüzyonlarla genişletiyor. Hareket eden bedenler, ekranda çoğalan izleriyle zamansız bir ritme dönüşüyor. Gözün gördüğü ile gerçeğin buluştuğu bu sahnelerde, müzik ve dram birbirinin içine süzülüyor. Sahne, her karede biraz daha soyutlaşan bir görsel deneye ev sahipliği yapıyor.