Parmaklar ekrana kazınmış gibi; her yüzde aynı boş, ezbere ifade var. Claudius Gentinetta, elindeki dijital arşiv malzemesini masaya yatırırken modern çağın ruh halini animasyon ve belgesel formlarını birbirine zekice sararak masaya yatırıyor. Yüzlerce dijital portre, akıllı telefon ekranlarının sığ ışığında eriyen anları birbirine ekliyor. Sosyal medya bağımlılığı kavramını cafcaflı analizlerle değil, doğrudan bu portrelerin yarattığı o tekinsiz kalabalıkla hissettiriyor. Kendi mezarımıza kadar bize eşlik eden o küçük cam yüzeyler, insan varlığının karanlık kıyılarında yankılanan garip bir gülümsemeye dönüşüyor.