Kristal kadehlerin çıkardığı o tiz, hipnotize edici ses sessizliği yırtarken, paranın ve çarkların boğduğu gri sokaklara yavaşça sızıyor. Andrey Khrzhanovsky, bu kısa animasyon çalışmasında kapitalizmin insan ruhunu nasıl öğüttüğünü keskin bir alegoriyle masaya yatırıyor. Melodinin peşinden giden yabancı, bürokrasinin ve hırsın yuttuğu bir kasabada inatla notalarını çalmaya devam ediyor. Sanatın ve müziğin, çürümüş bir düzeni sarsmaya yetip yetmeyeceği sorusu havada asılı kalırken, tuvaldeki her çizgi izleyiciyi karanlık bir masalın içine çekiyor.