Kavuşmanın imkansız olduğu o melodramatik eşikte, Şener ile Müjde'nin peşini bırakmayan talihsizlikler zinciri başlar. Ertem Eğilmez'in kamerası, Yeşilçam'ın kalıplaşmış gözyaşlarını ve dert masalarını masaya yatıran keskin bir mizahla işler. Karakterler adım adım arabesk müziğin o dertli, tınısı yüksek evrenine sürüklenir. Bu tuhaf yolculuk, Yeşilçam melodramlarının kliselerini tiye alan keskin bir parodiye dönüşür. Gerçek ile kurgunun sınırları birbirine karışırken, arka plandaki müzik hiç susmaz.