Cephenin yorgunluğunu unutturmak isteyen Alman subaylar için hareket eden o tren, demir raylar üzerinde ilerleyen tekinsiz bir cehennem vagonudur. Vagonlardaki kadınların varlığı, savaşın getirdiği vahşeti ve çürümüşlüğü bastırmak yerine daha da görünür kılıyor. Patrice Rhomm kamerası, insanlık dışı bu düzenin içinde sıkışıp kalanların yüzleşmek zorunda kaldığı karanlığı hiçbir süslemeye başvurmadan kayda geçiyor. Savaşın ve korkunun en hastalıklı kesişim kümesinde, hayatta kalma mücadelesi soluk soluğa bir gerilim hattına dönüşüyor.