Kameranın gözü asla kırpmaz; her karede yeni bir gerçeklik inşa eder. Dziga Vertov, yirminci yüzyılın başındaki Sovyetler Birliği coğrafyasını ve bu topraklarda filizlenen yeni yaşamı belgelemekle yetinmez. Genç öncülerin sokaklardaki hummalı koşturmacasını, duvarlara asılan afişleri ve kooperatif çağrılarını kaydederken mekanik gözün sınırlarını zorlar. Sovyet realizmi akımının en özgün örneklerinden biri olan yapım, tersine sarılan sahneleriyle zamanın akışına meydan okur. Ekmeklerin fırına geri döndüğü, kesilen hayvanların hayata katıldığı bu deneysel anlar, belgesel sinemanın sınırlarını mekanik bir ritimle yeniden çizer.