Danimarka’nın rüzgarlı taşrasında, siyah beyaz karenin içinde yankılanan sessizlik, Borgen ailesinin evini kaplar. Baba Morten’in katı inancı, oğullarının zihinlerinde farklı biçimlerde çatışır; kimi imancılığın sınırlarında gezinir, kimi ise aklını yitirip kendini mesih ilan eder. Carl Theodor Dreyer, bu drama kök salmış inanç krizini ve dini bağnazlığı, insan ruhunun en kırılgan anlarıyla örer. Evdeki dengeler, hamile gelinin zorlu doğum süreciyle birlikte altüst olur. Kasabanın dar sınırları içinde sıkışan aile bireyleri, gaipten gelen sesler ile katı dogmalar arasında kalırken, mucize kavramı masadaki yerini alır. Herkesin gerçeği ve inancı kendi vicdanında tartıldığı bu coğrafyada, umut ile akıl arasındaki ince çizgi yavaşça silinmeye başlar.