Moskova sokaklarında yankılanan hava saldırısı sirenleri, Veronika ile Boris'in henüz başlamış hikayesini yarıda bırakır. Boris cephe hattına doğru yola çıkarken, arkada kalanlar için zaman bombalanmış evlerin arasında saniyelerin yavaş aktığı bir bekleyişe dönüşür. Mihail Kalatozov, bu dram ve savaş atmosferinde, sıradan insanların gündelik hayatlarına sızan büyük yıkımı gözler önüne sermeden, sadece hissedilen o ağır boşluğu odağına alır. Moskova'nın gri sokaklarında sığınaklar ve zoraki kararlar arasında sıkışıp kalan Veronika, uzaktan gelen mektuplarla ayakta kalmaya çalışır. Savaşın gürültüsü uzakta sürerken, insan ruhunda açılan yaralar cephedekilerden çok daha derin izler bırakır.