Demir rayların çığlıkları arasında sabaha karşı uyanan Paris, gırtlağına kadar kana bulanmış bir tren kazasının molozlarını topluyor. Dünyaca ünlü piyanist Paul Orlac ise o enkazdan ellerini bırakarak çıkıyor. Robert Wiene kamerası, Alman dışavurumculuğunun gölgelerini hastane odalarındaki beyaz çarşaflara damla damla sızdırıyor. Bileklerine dikilen yeni parmakların kime ait olduğunu öğrendiğinde, odadaki her nesne sessiz birer cellada dönüşür. Gizem ve gerilim katmanları piyanistin tuşlar üzerindeki terli parmaklarında düğümlenirken, zihin bu tuhaf organ naklini reddetmeye başlar. Korku, klavyenin ucundan içeri sızar.