Lüks bir otelin döner kapısında geçen ömür, sırtındaki altın işlemeli üniformanın birdenbire alınışıyla paramparça olur. Yaşlı kapıcı, ihtişamlı salonlardan karanlık arka sokaklara sürüklendiğinde, koca bir mahallenin dedikoduları ve hor gören bakışları arasında yalnız kalır. F. W. Murnau, Alman dışavurumculuğunun keskin gölgelerini kullanarak yaşlılığın ve insan onurunun sarsılışını resmediyor. Yağmurun yıkadığı sokaklar ve tüten purolar arasında, işini kaybetmenin yarattığı sessiz yıkım, karakterin omuzlarındaki bükülmüşlüğü, kelimelerden çok daha fazlasını fısıldayan siyah beyaz bir portreye dönüştürüyor.