Altıncı yüzyılın kavurucu çöl rüzgarları, Mekke’nin taş sokaklarında yankılanan yeni bir sesle sarsılıyor. Moustapha Akkad, bu destansı tarihi yapımda monoteizm inancının doğuşunu ve pagan aristokrasisinin kurduğu baskı duvarlarını soluk soluğa bir macera tonuyla değil, sabırlı bir epik dram olarak örüyor. Ebu Süfyan’ın gölgesinde büyüyen korku, inançlarıyla var olmaya çalışan bir avuç insanın direncine çarpıyor. Kameranın kadrajı, çölde yürüyen ayakların tozundan Kabe’nin heybetli duruşuna kadar her detayda dönemin ham dokusunu hissettiriyor. Savaş sahnelerinin arkasında yatan politik gerilim ve inanç uğruna göze alınan sürgünler, filmin dramatik omurgasını oluşturuyor. Akkad, büyük ölçekli bir tarihi fresk çizerken insan hikayesini arka plana atmıyor.