Kilden figürler yavaşça birbirini yutmaya başlar. Jan Švankmajer, insan ilişkilerindeki tıkanıklıkları stop motion tekniğiyle, huzursuz edici bir absürtlükte masaya yatırıyor. Parçalara ayrılan bedenler, mekanik bir tekrarla yeniden birleşirken diyalog yerini mutlak bir sessizliğe bırakıyor. Orta avrupalı karanlık bir masalın içindeymiş gibi hissettiren bu kısa animasyon, grotesk estetiğiyle zihnin en ücra köşelerinde dolaşıyor. Kelimelerin bittiği yerde kil konuşmaya başlıyor.