Adam Ciolfi'nin kamerası, sakin görünen ama içten içe çürüyen banliyö sokaklarında dolaşıyor. Karakterlerin yüzlerindeki boş ifade, taşranın getirdiği o sessiz boğuntuyu ele veriyor. Zaman ağır akarken, evlerin arkasındaki gölgeler büyüyor. Yönetmen, izleyiciyi büyük dramlara boğmak yerine, sıradan günlerin altındaki o görünmez gerilimle baş başa bırakıyor.