Kısıtlı bir mekânın claustrophobic hissi, suyun serinliğiyle değil, görünmeyen bir geçmişin ağırlığıyla sarılıyor. David Cronenberg, bu kısa film formatındaki erken dönem işinde, sıradan bir banyo küvetini absürt ve tekinsiz bir sahneye dönüştürüyor. İki adam küvetin içinde oturmuş, dışarıdaki dünyanın gürültüsünden uzakta, anlamsız gibi görünen diyaloglar kuruyor. Biri gider deliğine karşı açıklanamaz bir panik yaşarken, diğeri bu duruma karşı tamamen kayıtsız kalıyor. Su sirkülasyonu ve serbest sohbetin arasında, gerçeklik yavaş yavaş bükülmeye başlıyor.