Sokakları saran o kalın asfalt kokusu ve demir yığınının çıkardığı ezici gürültü. Yedi yaşındaki Sasha, Moskova'nın gri inşaat tozları arasında keman kutusunu sıkıca kavrayarak yürür. Müziğin zarif ezgileriyle ağır tonlu bu makinelerin dünyası arasında sıkışıp kalmıştır. Kocaman silindirin tepesindeki Sergey ile aralarında kurulan o sessiz ortaklık, şehrin sert temposunu bir an için durdurur. Bir avuç çocukluk anısı ve öğle yemeği molasının dinginliği, Tarkovsky kamerasının tuvalinde yavaşça şekillenir. Gündelik hayatın sıradan akışı içinde, inceden inceden kurulan bir dostluğun asırlık yankısıdır bu.