Taşranın sessizliğine gömülmüş anayurt otelinde zaman, paslı bir saat gibi yavaşça akar. Ömer Kavur'un gerilim ve dramı ustalıkla harmanladığı bu dünyada, otelin katibi Zebercet'in monoton günleri rutinin dışına çıkar. Bir geceliğine gelip giden o meçhul kadın, taşra yalnızlığının ortasında sessiz bir infial yaratır. Odalardan sızan fısıltılar ve gıcırdayan tahta merdivenler, sıradanlığın altındaki tekinsizlığı besler. Gidenin arkasından bırakılan boşluk, zihnin en karanlık dehlizlerine açılan kapıyı aralar.