Kameranın bulanık ve mesafeli gözü, odanın ortasındaki kadına çevrildiğinde, Satoru Ogura'nın yarattığı rahatsız edici dünyanın kapıları aralanır. Korku sinemasının en karanlık kıvrımlarında gezinen bu kısa metraj, hiçbir yere kaçışın olmadığı steril bir işkence odasında geçer. Maskelerin ardındaki failler, sınırları zorlayan şiddet eylemlerini soğukkanlı bir ritüele dönüştürür. Ekranın iki tarafı arasındaki mesafeyi yok eden bu kayıt, gerçeğin ve kurmacanın birbirine karıştığı o tehlikeli hatta yürür. İzleyiciyi tiksinti ile merak arasında sıkıştıran bu vahşi deney, geride asla silinmeyecek görsel bir iz bırakır.