Şiddetli bir sağanak yağmurun altında, yıkık dökük bir tapınağın çatısı altında sığınan üç adamın konuşmalarıyla açılır her şey. Heian dönemi Japonya'sının bu kasvetli köşesinde, ormanın derinliklerinde işlenen bir cinayet ve tecavüz suçu masaya yatırılır. Akira Kurosawa, jidaigeki türünün sınırlarını zorlayarak aynı olayı dört farklı insanın gözünden aktarır. Mahkeme salonundaki tanık ifadeleri ilerledikçe, hakikatin ne kadar kaygan bir zemin olduğu ortaya çıkar. Oduncu ve rahip, insan doğasının karanlık ve bencil yönlerini izlerken, her tanık kendi versiyonunu haklı çıkaracak detaylar ekler. Gerçeğin tek olmadığını fısıldayan bu çok katmanlı anlatı, izleyiciyi kilit altında tutan dar bir perspektif yerine, siyah beyaz görüntüler arasında kaybolan öznel bir labirent sunar.