Demir ağların sarsıntısı ve buharın arasından süzülen ağır bir kederle başlar her şey. Abel Gance, sinemanın henüz sessiz olduğu yıllarda demiryolu işçisi Sisif’in demir raylar üzerindeki hayatını ve içine gömdüğü büyük sırrı perdeliyor. Bir tren kazasının ortasından çekip aldığı kızı evladı bilip büyüten bir babanın, yıllar geçtikçe içten içe çürümesini izliyoruz. Bu dram, insan ruhunun en karanlık ve en sessiz köşelerine odaklanıyor. Rayların gürültüsü evin içine kadar dolarken, evlat sevgisi ile bastırılmış tutkular birbirine karışıyor. Genç kızın kapısını çalan talipler, Sisif’in omuzlarındaki yükü daha da ağırlaştırıyor. Gözlerindeki yorgunluk, her tren hareket ettiğinde biraz daha artıyor. Makinistin elleri bu kez bir treni değil, kendi elleriyle ördüğü kader ağını durdurmaya çalışıyor.