Beyazın her tonu insanı kör edecek kadar baskın, steril koridorlar ise fısıltısız. İsimlerin yerini soğuk kodların aldığı bu yeraltı şehrinde yaşam, makinelerin mekanik ritmiyle sessizce akıp gidiyor. George Lucas, ilk bilimkurgu denemesinde izleyiciyi klostrofobik bir geleceğe hapsediyor. Devlet eliyle dağıtılan haplarla uyuşturulan kitleler, totaliter rejimin gözetimi altında sadece birer iş gücünden ibaret. Sıradan bir teknisyen olan THX 1138, günlük dozunu almayı bıraktığında zihnindeki sis perdesi yavaşça aralanıyor. Bastırılmış insani duygularını ve dokunmayı yeniden keşfettikçe, sistemin kusursuz sandığı o soğuk çarklar gıcırdamaya başlıyor. Yasak bir yakınlaşmanın tetiklediği bu uyanış, onu robotik polislerin ve kameraların kuşattığı tekinsiz bir kaçış mücadelesine sürüklüyor. Arka planda yankılanan mekanik sesler, özgürlüğün ne kadar uzakta olduğunu hatırlatıyor.