ŞShōwa dönemi Tokyo'sunun kalabalık sokaklarında, yaşlı bir karı koca uzun bir yoldan sonra çocuklarının kapısını çalıyor. Ancak metropolün koşmekâr ritmi, bu sessiz misafirleri ağırlamaya pek uygun düşmüyor. Yasujirō Ozu'nun yönettiği bu dram, ebeveyn ve çocuk ilişkileri arasındaki görünmez mesafeyi ve modernleşen hayatın getirdiği yabancılaşmayı usulca masaya yatırıyor. Şehir hayatının telaşı içinde anne ve babasına zaman ayıramayan evlatların arasında, savaşta kaybettiği eşinin hatırasına bağlı kalan Noriko onlara sığınak oluyor. Tatatami odalarda süzülen çay buharı ve arka plandaki tren sesleri eşliğinde, kuşaklar arası sessiz bir kırılma yaşanıyor. Büyük beklentiler barındırmayan bu ziyaret, aile olmanın ve yalnız kalmanın en yalın hâlini gözler önüne seriyor.