İkinci Dünya Savaşı'nın son günlerinde, faşizmin mutlak iktidar hırsı İtalya'nın sakin bir köşesinde kilitli kalır. Pier Paolo Pasolini, Marquis de Sade'ın sapkın metnini ekranlara taşırken izleyiciyi karanlık bir zihinsel ablukaya hapsediyor. Güç zehirlenmesinin ve sadizmin insan eti üzerinde kurduğu tahakküm, ekrandan sızan boğucu bir ağırlık yaratıyor. Siyasal çürümenin ve sapkınlığın sınırlarında, insanlığın en ilkel dürtüleri hiçe sayılıyor. Korku ve dram türünün en sert örneklerinden biri olan yapım, yasaklı geçmişiyle sinema tarihinin en tedirgin edici köşesinde duruyor. Dört yozlaşmış libertenin kontrolündeki bu kapalı alan, otoritenin birey üzerindeki mutlak yıkımını gözler önüne seriyor. Pasolini'nin uzlaşmaz felsefesi, seyirciyi kolayca sindirilemeyecek bir rahatsızlıkhaliyle baş başa bırakıyor.