Birinci Dünya Savaşı'nın çamurlu ve yorgun günlerinde, Alman cephesinin arkasında sıkışıp kalmış Fransız askerleri, kendilerini sutaşı tünellerinden ziyade tahta ranzaların ve tel örgünün gölgesinde bulurlar. Jean Renoir'ın yönettiği bu dram, iki farklı dünyanın insanlarını aynı ranzada buluşturur. Soyluluk ve işçi sınıfı arasındaki keskin çizgiler, esir kampının gri duvarları arasında silikleşmeye başlar. Kaçış planları fısıltıyla yapılırken, aristokrat subaylar ile mahkumlar arasında kurulan hassas bağlar, savaşın yıkıcı gerçeğini ortada bırakarak insanı ve dayanışmayı merkeze alır.